Martien van Steenbergen

Geloof is het zaad, onthouding de regen, wijsheid mijn juk en ploeg; mijn staf is mijn bescheidenheid, mijn geest is de teugel en mijn bewustzijn is de ploegschaar en prikkel.

Zonder smet, oneindig, stil als het oneindige uitspansel, wie ziet U werkelijk?

De verlichte is het die ziet.

Als een dwaas probeert slim te zijn, zal hij alleen maar zichzelf schaden en zijn eigen geest vernietigen, en zijn lot zal nog beklagenswaardiger zijn.

Wees niet laks, laat u niet omlaag trekken, maar verwijder door ijver en wijsheid de onvolkomenheden die in uzelf zijn.

Transcript of video

Time in my view is the continuity of memory using the ego as an internal reference point. When we break the barrier of ego, the self-image, we break the barrier of time.

So time is the separation that occurs when there is the differentiation of our consiousness into observer, process of observation and that which is observed. And then how we measure our observations through the creation of an artificial observer gives us the experience of time.

In fact, there is no time—there is only eternity. The measurement of eternity is symbolized as the measurement of time. And, of course, how we metabolize our experience of time, is the way our bodies undergo entropy. So if we are running out of time, we literally run out of time biologically. People who say “I’m running out of time”, they have speeded up biological clocks. Faster heart rates [inaudible]. And they drop dead of premature heart attacks. They run out of time.

If you are in love time stops. The intoxication of love allows you to experience unity consciousness and timelessness. If you are bored, time drags. And entropy is the metabolism of time.

I have a lot more to say about the nature of time, but I’m running out of time. So, see you next time, or let me know what you think.

Source: Time

Verheft u uit het slijk en zit in meditatie; maak uw geest rustig.

Laat de koning van de dood u niet trots van hart vinden en laat hij u niet aan zich onderwerpen.

De verkeerde handeling schijnt de dwaas zoet toe, totdat de gevolgen hem pijnlijk opbreken en de bittere vruchten van verkeerde daden door de dwaas gegeten moeten worden.

Mensen zijn verblind door verkeerde voorstellingen van de realiteit en worden verlost als ze de realiteit zien zoals ze is.

Een mens werpt zich in de razende stroom.

Meegesleurd door het ziedende geweld, hoe kan hij anderen helpen de overkant te bereiken?

‘Dit zijn mijn zonen. Dit zijn mijn bezittingen.’

Zo maakt de dwaas zich zorgen.

Hij is niet meester over zichzelf, zoveel te minder over zijn zonen en zijn bezittingen!

Hij, de onverstoorbare, hij, de zuivere geest, vrij van alle lust, zonder enige indolentie, gids voor alle zoekenden, is meester over geboorte en dood.

Een wijze, beducht voor groot gevaar, zal niet gaan slapen zonder zich zijn fouten indachtig te zijn, die als giftige slangen zijn huis kunnen binnenkruipen.

Als een dwaas zijn eigen dwaasheid kan zien, getuigt dat in elk geval van wijsheid, maar de dwaas die denkt dat hij wijs is, is de grootste dwaas.

Het is niet de dood of het leven dat ik koester.

Ik wacht mijn tijd af, zoals een dienaar wacht op zijn loon.

Het is niet de dood of het leven dat ik koester.

Ik wacht mijn tijd af, bewust en vol wijsheid.