Category Archives: language

Een mens werpt zich in de razende stroom. Meegesleurd door het ziedende geweld, hoe kan hij anderen helpen de overkant te bereiken?

‘Dit zijn mijn zonen. Dit zijn mijn bezittingen.’ Zo maakt de dwaas zich zorgen. Hij is niet meester over zichzelf, zoveel te minder over zijn zonen en zijn bezittingen!

Hij, de onverstoorbare, hij, de zuivere geest, vrij van alle lust, zonder enige indolentie, gids voor alle zoekenden, is meester over geboorte en dood.

Een wijze, beducht voor groot gevaar, zal niet gaan slapen zonder zich zijn fouten indachtig te zijn, die als giftige slangen zijn huis kunnen binnenkruipen.

Als een dwaas zijn eigen dwaasheid kan zien, getuigt dat in elk geval van wijsheid, maar de dwaas die denkt dat hij wijs is, is de grootste dwaas.

Het is niet de dood of het leven dat ik koester. Ik wacht mijn tijd af, zoals een dienaar wacht op zijn loon. Het is niet de dood of het leven dat ik koester. Ik wacht mijn tijd af, bewust … Continue reading →

Rivieren monden uit in de grote oceaan en worden gevoed door regen die uit de hemel valt, maar maken de grote oceaan niet leger of voller.

De geur van bloemen drijft nooit tegen de wind in, zelfs niet de geur van sandelhout, van rodondendron of jasmijn; maar de geur der deugd reist tegen de wind in en gaat tot aan de uiteinden der aarde.

Zij die de weg van de wereld volgen en de valse weg volgen, ver zijn zij verwijderd van het verbreken van de boeien.

De wind laat zich niet beetpakken of aanraken. Niettemin bestaat er zoiets als wind. Net zo is nirvanam want ook nirvana is niet tastbaar en heeft geen kleur of vorm.

Hij die vrij is van begeerte, de monnik die de wereld achter zich heeft gelaten, vrij is van alle zwoegen, hij kent die zorg niet meer.

De heilige leerling die de juiste weg heeft gevolgd, ziet nirvana met een geest die zuiver, verheven, eerlijk, vrij en belangeloos is.

Zoals de bij de honing uit een bloem haalt en wegvliegt zonder de schoonheid en de geur ervan teniet te doen, laat ook zo de wijze op zijn tocht de essentie uit het leven peuren.

Wie zal deze wereld overwinnen en de wereld van de goden, en ook de wereld van Yama, van dood en pijn? Wie zal de Dhammapada vinden, het heldere pad der volmaaktheid? Zoals een mens die naar bloemen zoekt en de … Continue reading →